Wzgórze Gellérta

Wzgórze Gellérta ( Gellérthegy) jest tak samo charakterystyczne dla panoramy miasta od strony rzeki, jak Wzgórze Zamkowe i Parlament. Urwista dolomitowa skała, zwieńczona Pomnikiem Wolności i Cytadelą, wznosi się 130 m ponad nabrzeże.

Wzgórze zostało tak mianowane od nazwiska biskupa Gherardusa (po węgiersku Gellért), który na rozkaz króla Stefana ochrzcił pogańskich Madziarów. Po śmierci królewskiego protektora mściwi poganie zamknęli Gellérta w beczce i zrzucili ze skały. W tym miejscu, nad wodospadem, na wprost Mostu Elżbiety, stoi teraz posąg Gellérta.

Aby zdobyć wierzchołek, trzeba albo dostać się do Móricz Zsigmond körtér i wsiąść do autobusu #27 , który jedzie na szczyt, albo wspiąć się jedną ze ścieżek prowadzącą od posągu lub Hotelu Gellérta (10-15 min). Po drodze mija się małą kapliczkę w pieczarze na wzgórzu od strony rzeki. W czasach komunizmu pozostawała ona zamknięta i dopiero niedawno odrestaurowali ją Paulini z udziałem polskich uchodźców z lat 1939-1945. Śladów polskich, tych najświeższych, jest więcej w Budapeszcie. W dzielnicy Köbánya jest polska kolonia, polski kościół, w którym do dzisiaj odprawia się Msze św. Są tablice upamiętniające pomordowanych Polaków przez Gestapo na Fö utca 1 oraz przy Margit Körüt, gdzie było ciężkie więzienie. Ponadto istnieją tablice pamiątkowe Piłsudskiego przy Pilsudski tér (po upadku komunizmu placowi przywrócono jego pierwotną nazwę - plac Piłsudskiego). Balatónboglár to liceum i gimnazjum polskie czynne podczas okupacji.

Widok ze szczytu wzgórza jest oszałamiający. Zakola rzeki, mosty, monumentalne budowle, a potem Wzgórza Budańskie i przedmieścia Pesztu łączące się w zamglonym, odległym horyzoncie.